Από : Ανιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Κρσσσά

«Τὸν ἄρχοντα τριῶν δεῖ μέμνησθαι. Πρῶτον ὅτι ἀνθρώπων ἄρχει, δεύτερον ὅτι κατὰ νόμους ἄρχει, τρίτον ὅτι οὐκ ἀεὶ ἄρχει». Ἀγάθων (450-400 π.Χ.), ἀρχαῖος Ἕλληνας τραγικός. 

Η Βασιλική Επίσκεψη στις ΗΠΑ. 

Από τις 26 έως τις 30 Απριλίου 2026, ο Βασιλεύς Κάρολος Γ΄ (1948) και η Βασίλισσα Καμίλα[1] (1947) του Ηνωμένου Βασιλείου[2] πραγματοποίησαν επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ, με την ευκαιρία συμπληρώσεως 250 χρόνων από την διακήρυξη της ανεξαρτησίας τους[3]. Ο Κάρολος ανήλθε στον θρόνο την 8^η Σεπτεμβρίου 2022, σε ηλικία 72 ετών, διαδεχόμενος τη μητέρα του Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄[4], η οποία βασίλευσε επί 71 σχεδόν χρόνια. Ο Κάρολος έχει παρόμοια διαδρομή με τον προ προπάππου του Βασιλέα Εδουάρδου Ζ΄[5] (1841- 1910), ο οποίος ανήλθε στο θρόνο σε ηλικία 60 ετών διαδεχόμενος τη μητέρα του Βασίλισσα Βικτώρια[6] (1819-1901), η οποία κυβέρνησε επί 63 χρόνια. Η δημοφιλία της Μοναρχίας στη Μεγάλη Βρετανία διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, καθώς το 64% των πολιτών τάσσεται υπέρ, ενώ το 24% προτιμά ο αρχηγός του κράτους να αναδεικνύεται κατόπιν εκλογών. Εις τα καθ’ ημάς, στο δημοψήφισμα για τη μορφή του πολιτεύματος της 8^ης Δεκεμβρίου 1974 (4 μήνες μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας), μόνο το 31% ψήφισε υπέρ της Βασιλευομένης Δημοκρατίας.

Ο Κάρολος ανήλθε στον θρόνο διότι ήταν ο πρωτότοκος υιός της βασιλικής οικογένειας. Ο Τραμπ ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου των ΗΠΑ γιατί έτσι αποφάσισαν 77 εκατομμύρια Αμερικανοί ψηφοφόροι, υπερισχύοντας των 75,5 εκατ. που ψήφισαν την Καμάλα Χαρις[7] (1964). Εάν ο Τραμπ αποδειχθεί καλός πρόεδρος, αυτό θα σημαίνει ότι το εκλογικό σώμα έπραξε ορθά, εάν όχι τότε, επέλεξε εσφαλμένα. Οι πολίτες ψηφίζουν βάσει των δικών τους κριτηρίων και διαμορφώνουν προσωπική άποψη για τα συμβαίνοντα στο κόσμο. Οφείλουν όμως να κατέχουν τις γνώσεις που απαιτούνται, ώστε να μπορούν να εξακριβώσουν ότι αυτά που υπόσχονται οι υποψήφιοι είναι υλοποιήσιμα.

Μια ξεχωριστή Ομιλία

Την 28^η Απριλίου 2026 (Τρίτη) στην Ουάσιγκτον, σε μία κοινή συνεδρίαση των δύο σωμάτων του Κογκρέσου (της Βουλής των Αντιπροσώπων[8] και της Γερουσίας[9]), στο Καπιτώλιο[10], ο Κάρολος εκφώνησε μια εξαιρετικά δομημένη ομιλία με σκοπό την ενίσχυση των σχέσεων της χώρας του με τις ΗΠΑ. Ο Κάρολος είναι ο δεύτερος Βρετανός μονάρχης που απευθύνθηκε στο Κογκρέσο, μετά την Ελισάβετ, η οποία ομίλησε το 1991, όταν Πρόεδρος ήταν ο Τζωρτζ Μπους[11] ο πρεσβύτερος (1924-2018).

Ο Κάρολος απευθύνθηκε όχι μόνο προς το ακροατήριο της αίθουσας, αλλά προς ολόκληρο τον λαό των ΗΠΑ. Η εκφορά του λόγου του με την άψογη προφορά του υπήρξε μοναδική. Χωρίς ίχνος κολακείας, στάθηκε στο ύψος του χωρίς υπεροψία. Επιστράτευσε την ιστορία της πατρίδος του για να υπενθυμίσει ότι οι αυτοκρατορίες παρακμάζουν και ότι η παραμονή στο θρόνο έχει ημερομηνία λήξεως.

Η αναφορά του ότι τα 250 χρόνια από την ανεξαρτησία των ΗΠΑ είναι μόλις «προχθές», σε σχέση με την ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν μπορεί να εκτιμηθεί πόσο άγγιξε όλους όσους το άκουσαν. Η κατανόηση της διαχρονικής πορείας ενός έθνους προϋποθέτει τόσο μόρφωση, όσο και γνώση.

Μνημόνευσε την Μάγκνα Χάρτα,[12] με την οποία το 1215, οι Βρετανοί νομοθέτησαν ότι κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου, προκειμένου να υπενθυμίσει ότι η άσκηση της εξουσίας δεν μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη,

Ο Βασιλεύς Κάρολος κατόρθωσε να θίξει δύσκολα θέματα σε έναν «χαμογελαστό Τραμπ», τα οποία αφορούσαν το ΝΑΤΟ, τον πόλεμο στην Ουκρανία, την κλιματική αλλαγή και το βρετανικό πολεμικό ναυτικό.

Ο Κάρολος έλαβε το πρώτο παρατεταμένο χειροκρότημα διάρκειας άνω των δύο λεπτών, πριν καν ξεκινήσει να ομιλεί και διακόπηκε από 12 συνολικά όρθιες επευφημίες. Οι αντιδράσεις των μελών του Κογκρέσου ήσαν εξαιρετικά θερμές, με πολλούς να κάνουν λόγο για μια ιστορική στιγμή ενότητας σε μια κατά τα άλλα πολωμένη πολιτική περίοδο.

Ο ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ [1955 (Lindsey Graham)], περιέγραψε την ομιλία ως μια «απαραίτητη ένεση ηθικού», σημειώνοντας ότι ο Βασιλιάς «τα κατάφερε περίφημα» συνδυάζοντας το χιούμορ με την ιστορική βαρύτητα. 

Το Επίσημο Δείπνο

Την ίδια ημέρα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ επανήλθε σε προηγούμενη δήλωσή του, ότι χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ κατά το Β΄ ΠΠ, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θα μιλούσαν Γερμανικά. Ο Κάρολος με βρετανικό φλέγμα του απάντησε: «Αν δεν ήμασταν εμείς (οι Βρετανοί), εσείς θα μιλούσατε Γαλλικά», αναφερόμενος στη νίκη της Μεγάλης Βρετανίας επί της Γαλλίας κατά τον Επταετή Πόλεμο[13] (1756–1763), που διεξήχθη για τον έλεγχο της Βόρειας Αμερικής, πριν την έκρηξη της Αμερικανικής Επαναστάσεως το 1775. Ο Κάρολος πρόσφερε στον Τραμπ μια χάλκινη καμπάνα από το βρετανικό υποβρύχιο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου HMS (Her Majesty Ship) Trump. Ο Αμερικανός Πρόεδρος εξήρε τον «αδιατάρακτο δεσμό» μεταξύ των δύο εθνών, προσαγορεύοντας τον Βασιλιά Κάρολο «φανταστικό άνθρωπο». 

Διαπιστώσεις-Συμπεράσματα

• Τα συμφέροντα των κρατών είναι πολύ ισχυρότερα από τα αισθήματα των λαών. Η Μεγάλη Βρετανία συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο, αλλά το έπραττε με φινέτσα. Στην κυριολεξία «έσφαζε με το βαμβάκι».
• Ο Κάρολος ανέλαβε μια δύσκολη αποστολή διασώσεως της βρετανικής διπλωματίας.
• Ο Τραμπ είναι ένας πανίσχυρος ηγέτης, ενώ ο Κάρολος αποτελεί ένα πανίσχυρο σύμβολο. Οι άνθρωποι  επιζητούν την ισχύ, αλλά πιστεύουν και στα σύμβολα. Σε κανέναν άλλον επισκέπτη του Λευκού Οίκου δεν αποδόθηκαν τιμές, όπως αυτές στο βρετανικό βασιλικό ζεύγος.
• Στη ζωή υπάρχουν πράγματα που μπορείς να απαιτήσεις και άλλα που πρέπει να κερδίσεις. Ο Τραμπ με τη συμπεριφορά του κατά τη βασιλική επίσκεψη πρόβαλλε μια πτυχή του εαυτού του που δεν μας έχει συνηθίσει. Το έπραξε σκοπίμως ή αυθορμήτως; Το μέλλον θα το δείξει.
• Ο Τραμπ δεν μετέβαλε τη γνώμη του για τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ (1962), αλλά επιβεβαίωσε την εκτίμηση του για τον αγγλικό λαό.
• Δεν έγινε καμία αναφορά στα σεξουαλικά σκάνδαλα του χρηματιστή Τζέφρι Έπστιν (1953- 2019).
• Η κατάργηση των δασμών στο σκωτσέζικο ουίσκι είναι σίγουρα ένα από τα θετικά της επισκέψεως για το ΗΒ.
• Ο Κάρολος έδειξε πως να διαφωνείς χωρίς να γίνεσαι προσβλητικός ή υβριστικός, κάτι στο οποίο υπολείπεται αριθμός Ελλήνων πολιτικών.
• Εν κατακλείδι ο Κάρολος «αντιμετώπισε με επιτυχία μια απαιτητική διπλωματική πρόκληση».

Αντιστράτηγος ε.α. Ιωάννης Κρασσάς

Μάϊος 2026

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Η Βασίλισσα Καμίλα (1947) γεννήθηκε ως Καμίλα Ρόζμαρι Σαντ. Είναι η σύζυγος του Βασιλιά Καρόλου Γ' και Βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου. Είναι θυγατέρα του ταγματάρχου Μπρους Σαντ και της Ρόζαλιντ Κιούμπιτ. Φοίτησε σε σχολεία στην Αγγλία, την Ελβετία και τη Γαλλία, όπου σπούδασε γαλλική φιλολογία. Το 1970 γνωρίσθηκε με τον Κάρολο σε έναν αγώνα πόλο. Η σχέση τους συνεχίστηκε κατά διαστήματα για δεκαετίες, ακόμα και κατά τη διάρκεια των πρώτων γάμων τους. Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στις 9 Απριλίου 2005. Η πορεία της από «το πιο μισητό πρόσωπο στη Βρετανία» κατά τη δεκαετία του '90 στη θέση της Βασίλισσας το 2023, αποτελεί μια από τις πιο αξιοσημείωτες ανατροπές στη σύγχρονη βασιλική ιστορία.

[2] O Βασιλιάς Κάρολος Γ΄ αναγνωρίζεται ως αρχηγός κράτους σε 15 από τα 56 συνολικά κράτη της Κοινοπολιτείας των Εθνών, τα οποία ονομάζονται Κοινοπολιτειακά Βασίλεια (Commonwealth Realms) και είναι: Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία, , οι Μπαχάμες (Βόρεια Αμερική), η Μπελίζ (κεντρική Αμερική), Παπούα Νέα Γουινέα (Ωκεανία), Νησιά Σολομώντα (Νότιος Ειρηνικός), Τουβαλού (Κεντρικός Ειρηνικός), στην Καραϊβική η Τζαμάικα και η Γρενάδα, στην Ανατολική Καραϊβική τα κρατίδια: Αγία Λουκία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες, Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις.

[3] Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ συντάχθηκε κυρίως από τον Τόμας Τζέφερσον και εγκρίθηκε στις 4 Ιουλίου 1776 από το Δεύτερο Ηπειρωτικό Κογκρέσο στη Φιλαδέλφεια, σηματοδοτώντας την απόσχιση των 13 αμερικανικών αποικιών από τη Μεγάλη Βρετανία.

[4] Η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ (1926–2022) υπήρξε η μακροβιότερη μονάρχης στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου, παραμένοντας στον θρόνο για 70 χρόνια και 214 ημέρες. Η βασιλεία της ξεκίνησε το 1952 και ολοκληρώθηκε με τον θάνατό της στις 8 Σεπτεμβρίου 2022.  Γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1926 στο Λονδίνο ως Ελισάβετ Αλεξάνδρα Μαρία. Το 1947 παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Φίλιππο, με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Κάρολο (νυν Βασιλιά Κάρολο Γ΄), την Άννα, τον Άντριου και τον Έντουαρντ. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, η Ελισάβετ συνεργάστηκε με 15 Πρωθυπουργούς, από τον Ουίνστων Τσόρτσιλ έως τη Λιζ Τρας. Υπήρξε σύμβολο σταθερότητας για τη χώρα και την Κοινοπολιτεία των Εθνών, καθοδηγώντας τη μοναρχία μέσα από τεράστιες κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές στον 20ό και 21ο αιώνα.

[5] Ο Εδουάρδος Ζ΄ (Edward VII, 1841–1910) ήταν Βασιλεύς του Ηνωμένου Βασιλείου και Αυτοκράτορας των Ινδιών από το 1901 έως τον θάνατό του. Η σύντομη αλλά έντονη βασιλεία του σηματοδότησε τη μετάβαση από τη συντηρητική βικτοριανή περίοδο σε μια εποχή τεχνολογικής προόδου και κοινωνικών αλλαγών. Του αποδόθηκε το προσωνύμιο "Ειρηνοποιός" (Peacemaker) λόγω του καθοριστικού του ρόλου στη σύναψη της Εγκάρδιας Συνεννόησης (Entente Cordiale) με τη Γαλλία το 1904.

[6] Η Βασίλισσα Βικτώρια (Alexandrina Victoria, 1819-1901) υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της παγκόσμιας ιστορίας, δίνοντας το όνομά της σε μια ολόκληρη εποχή, τη «Βικτωριανή Εποχή». Βασίλεψε επί 63 χρόνια και 7 μήνες (1837–1901). Την ονόμασαν «Γιαγιά της Ευρώπης» γιατί απέκτησε 9 παιδιά και 42 εγγόνια, τα οποία παντρεύτηκαν με σχεδόν όλους τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης, εξασφαλίζοντας τη βρετανική επιρροή σε ολόκληρη την ήπειρο. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της, η Βρετανία μεταμορφώθηκε από μια αγροτική κοινωνία σε μια παγκόσμια βιομηχανική δύναμη, με τεράστιες προόδο στις επιστήμες και στην τεχνολογία.

[7] Η δικηγόρος Κάμαλα Χάρις (Kamala Harris) υπηρέτησε ως η 49^η Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών (2021–2025) υπό την προεδρία του Τζο Μπάιντεν. Είναι η πρώτη Αφροαμερικανίδα που κατέλαβε το αξίωμα της Αντιπροέδρου. Διετέλεσε Γερουσιαστής των ΗΠΑ της πολιτείας της  Καλιφόρνιας (2017–2021) και Γενική Εισαγγελέας της Καλιφόρνια (2011–2017).

[8] Η Βουλή των Αντιπροσώπων (U.S. House of Representatives) είναι το ένα από τα δύο σώματα που αποτελούν το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών (το νομοθετικό σώμα της χώρας). Συχνά αναφέρεται ως η «Κάτω Βουλή». Αποτελείται από 435 μέλη με δικαίωμα ψήφου. Ο αριθμός των αντιπροσώπων κάθε πολιτείας εξαρτάται από τον πληθυσμό της (π.χ. η Καλιφόρνια έχει τους περισσότερους, ενώ πολιτείες όπως η Αλάσκα μόνο έναν). Οι βουλευτές εκλέγονται απευθείας από τον λαό για διετή θητεία. Κάθε δύο χρόνια γίνονται εκλογές για το σύνολο των εδρών της Βουλής.

[9] Η Γερουσία των ΗΠΑ (United States Senate) συγκροτείται από 100 γερουσιαστές, είναι η άνω βουλή του Κογκρέσου και αποτελεί το δεύτερο νομοθετικό σώματης χώρας. Κάθε μία από τις 50 πολιτείες εκπροσωπείται από δύο γερουσιαστές, ανεξάρτητα από τον πληθυσμό της. Πρόεδρος της Γερουσίας είναι ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζαίημς Βανς. Οι γερουσιαστές εκλέγονται για έξι έτη. Οι εκλογές γίνονται κλιμακωτά, έτσι ώστε το 1/3 των εδρών να ανανεώνεται κάθε δύο χρόνια. Στο τρέχον 119ο Κογκρέσο, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κατέχει την πλειοψηφία με 53 έδρες, ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα (μαζί με 2 ανεξάρτητους που συνεργάζονται μαζί του) κατέχει 47 έδρες. Η Γερουσία έχει αρμοδιότητες που δεν έχει η Βουλή των Αντιπροσώπων:

• Εγκρίνει ή απορρίπτει τους διορισμούς που κάνει ο Πρόεδρος για ανώτατες θέσεις, όπως υπουργούς, ομοσπονδιακούς δικαστές και δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου.
• Εγκρίνει διεθνείς συνθήκες που υπογράφει η κυβέρνηση.
• Λειτουργεί ως δικαστήριο για την παύση του Προέδρου ή άλλων αξιωματούχων.

[10] Το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών είναι το κτίριο που στεγάζει το Κογκρέσο (το νομοθετικό σώμα) των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον. Βρίσκεται στην κορυφή του λόφου του Καπιτωλίου και θεωρείται παγκόσμιο σύμβολο της δημοκρατίας. 

[11] Ο Τζορτζ Χ. Ο. Μπους (George Bush, 1924–2018), γνωστός ως «ο Πρεσβύτερος», υπήρξε ο 41ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Η θητεία του διήρκεσε από το 1989 έως το 1993, διαδεχόμενος τον Ρόναλντ Ρήγκαν, υπό τον οποίο υπηρέτησε ως Αντιπρόεδρος για δύο θητείες.

[12] Η Μάγκνα Χάρτα [Magna Carta Libertatum (Μεγάλος Χάρτης των Ελευθεριών»)], Θεωρείται το θεμέλιο του κράτους δικαίου και της σύγχρονης δημοκρατίας, καθώς για πρώτη φορά καθιέρωσε γραπτώς ότι ουδείς είναι υπεράνω του νόμου, ούτε καν ο ίδιος ο βασιλεύς.

[13] Ο Επταετής Πόλεμος (1756-1763) ήταν ένας παγκόσμιος πόλεμος, που οδήγησε τελικά στην οικονομική εξόντωση των χωρών, που συμμετείχαν σε αυτόν. Οι κυριότεροι αντίπαλοι του Επταετούς Πολέμου ήταν η Αυστρία με αυτοκράτειρα την Μαρία Θηρεσία, η Μεγάλη Βρετανία του Γεωργίου Β΄, η Γαλλία του Λουδοβίκο 15^ου, η Πρωσία του Μεγάλου Φρειδερίκου και η Ρωσία της Αυτοκράτειρας Ελισάβετ. Η Αυστρία συνέχισε να διεκδικεί την επαρχία της Σιλεσίας από την Πρωσία, ενώ Μεγάλη Βρετανία και Γαλλία βρίσκονταν σε συνεχή σύγκρουση στις αποικίες της Βορείου Αμερικής και την Ινδία. Επίσης οι παλιές συμμαχίες άλλαξαν. Η Αυστρία και η Μεγάλη Βρετανία δεν ήταν πλέον σύμμαχοι. Η Αυστρία συντάχτηκε με το μέρος της Γαλλίας και η Πρωσία, παλιά σύμμαχος της Γαλλίας, με τη Μ. Βρετανία.

ΤΕΛΟΣ